23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Türkiye Cumhuriyeti’nin temellerinin atıldığı, dünyada eşi benzeri olmayan bir çifte bayramdır. Hem bir milletin kendi kaderini eline alışını hem de bu geleceğin asıl sahibi olan çocukları simgelemektedir.
23 Nisan’ın Tarihi ve Önemi
23 Nisan 1920, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin (TBMM) açıldığı gündür. Bu tarih, egemenliğin kayıtsız şartsız millete geçtiğinin ilanıdır. Ancak bu günün “Çocuk Bayramı” olarak kutlanması, Meclis’in açılışından birkaç yıl sonra, özellikle Himaye-i Etfal Cemiyeti‘nin (Çocuk Esirgeme Kurumu) öksüz ve yetim kalan çocuklara neşe vermek amacıyla başlattığı etkinliklerle gelenekselleşmiştir.
Atatürk, 1929 yılında bu bayramı çocuklara armağan ederek, modern Türkiye’nin inşasında çocuklara verilen değeri tüm dünyaya ilan etmiştir. Türkiye, dünyada çocuklarına bayram hediye eden ve bu bayramı bütün dünya çocuklarıyla paylaşan ilk ve tek ülkedir.
23 Nisan’ın çocuklarla özdeşleştiği ilk yıllarda, Ankara’da oldukça duygusal ve vizyoner bir olay yaşanır.
Bayram kutlamaları sırasında Ankara Palas’ta düzenlenen bir çocuk balosunda, Atatürk çocuklarla yakından ilgilenmektedir. O sırada yanına yaklaşan küçük bir çocuk, Atatürk’e:
“Bugün bizim bayramımızsa, neden biz de sizin gibi büyük kararlar almıyoruz?” diye sorar. Atatürk bu sorudan çok etkilenir. Yanındakilere dönerek, “Çocukların ruhundaki bu hürriyet aşkını ve özgüveni beslemeliyiz” der.
İşte bugün hepimizin aşina olduğu, geleneksel hale gelen “Makam koltuğuna çocukların oturması” olayı, aslında bu tür diyalogların ve Atatürk’ün çocukları “geleceğin birer yetişkini” olarak değil, “bugünün ortakları” olarak görme arzusunun bir sonucudur. O günden sonra çocukların sembolik olarak devlet makamlarını devralması, onlara duyulan güvenin ve yarının sorumluluğunun bir nişanesi haline gelmiştir.